W latach 1972-2002 studiowało na Wydziale Cybernetyki Wojskowej Akademii Technicznej ponad 120 słuchaczy węgierskich a wśród nich 81 uzyskało tytuł magistra inżyniera cybernetyki. Po powrocie do kraju węgierscy absolwenci WAT-u stanowili znaczącą siłę intelektualną w pionie informatycznym Armii Węgierskiej. Ale z upływem czasu kontakty między nimi stały się coraz luźniejsze, wielu z nich opuściło szeregi mundurowych i próbowało swych sił w życiu cywilnym. Od pewnego czasu wyraćnie czuć było u każdego tęsknotę za dawnymi kolegami i za uczelnią, na której zdobywali wiedzę i gdzie spędzili lata młodości. Coraz częstsze stały się wyjazdy do Polski na spotkania z polskimi kolegami, jak również ponowiły się kontakty z absolwentami węgierskimi. Ten naturalny proces zbliżania się do siebie został przyspieszony jesienią 2005 roku przez tragiczne i smutne wydarzenie. Nagła śmierć jednego z naszych kolegów uprzytomniła nam wszystkim, ze należymy do tej samej rodziny i warto pielęgnować nasz związek, utrwalać kontakty a gdy zachodzi potrzeba pomagać sobie nawzajem. Wtedy narodziła się myśl założenia organizacji cywilnej, która by - dawała prawne ramy naszym dążeniom.